Walc angielski jest to taniec należący do grupy tak zwanych standardów i wykonywany na turniejach tanecznych. Niektórzy twierdzą, że pierwowzorem tego stylu był walc wiedeński. Powstał on na początku dwudziestego wieku, kiedy na świecie panowała ogromna moda na tańce latynoamerykańskie. Anglicy znudzeni i zniechęceni, taką wizją tańca postanowili zwrócić się w kierunku klasyki i rozpowszechniać ten styl, co z kolei przyniosło ogromne powodzenie również tego rodzaju. Osobą, która zapoczątkowała ten innowacyjny rodzaj był Victor Silverster.

Taniec jest przestrzenny, pary tańczą obracając się kolejno w lewo i w prawo, zmieniając przy tym kolejność obrotów, tak, żeby nie popaść w rutynę. Mimo, że zachowana została w tym tańcu pewna zmysłowość, to jest on przede wszystkim lekki, romantyczny i powolny. Każdy ruch pary zostaje dokładnie zaakcentowany i podkreślony. Tancerze falują w rytm muzyki, sprawiając wrażenie jakby byli łodzią dryfującą na spokojnym morzu, kroki są niezwykle płynne i sprawiają, że para wygląda, jakby unosiła się w powietrzu. Taniec wymaga, aby przemieszczać się w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara.