Jive to bardzo dynamiczny taniec, jeżeliby nie powiedzieć, że ten najbardziej dynamiczny. Powstał w Ameryce po roku 1910 roku. II wojna światowa przyczyniła się do rozpowszechniania tego tańca w kontynencie europejskim. W jaki sposób? Otóż sprowadzili go ze sobą żołnierze amerykańscy, początkowo nazwa tego tańca to jitterbug, co oznacza być stremowanym i nerwowo podskakiwać. Taniec pokrewny do jive to z pewnością rock’ n’ roll i bardzo popularne na początku wieku boogie- woogie.

Najbardziej charakterystyczną cechą jest właśnie dynamiczność, żywiołość i energicznie wykonywane ruchy. Tancerze głównie starają się o to, żeby ciężar ich ciała był wbijany w parkiet, tak, aby pozabijać chodzące po parkiecie robaki, oczywiście w rytm muzyki. Taniec ten otwiera przez partnerami mnóstwo nowych możliwości interpretacji, są oni w stanie tak interpretować muzykę, jak im się tylko podoba, obnażając przy tym swoje umiejętności i poczucie rytmu.

Jive pozwala na najróżniejsze wariacje i naprawdę pozwala się wyszaleć. Charakterystyczne są żywiołowe kopnięcia szybka praca stóp. W zasadzie obserwowanie profesjonalnych tancerzy sprawia wrażenie, że na pewien czas po prostu odrywają się od ziemi.