Tango. Taniec ten budzi wiele emocji, zarówno w widzach, jak i w tancerzach, ktokolwiek kiedyś zatańczył tango będzie o tym pamiętał przez całe życie, ponieważ jest to taniec niezwykle pasjonujący i tajemniczy. Początki tanga to oczywiście Ameryka Południowa, gdzie sprowadzani byli afrykańscy niewolnicy zabierając ze sobą swoje zwyczaje, muzykę, taniec i rytmy. Nazwa tego tańca pochodzi od nazwy innego pochodzącego z Czarnego Lądu.
Walc angielski jest to taniec należący do grupy tak zwanych standardów i wykonywany na turniejach tanecznych. Niektórzy twierdzą, że pierwowzorem tego stylu był walc wiedeński. Powstał on na początku dwudziestego wieku, kiedy na świecie panowała ogromna moda na tańce latynoamerykańskie. Anglicy znudzeni i zniechęceni, taką wizją tańca postanowili zwrócić się w kierunku klasyki i rozpowszechniać ten styl, co z kolei przyniosło ogromne powodzenie również tego rodzaju. Osobą, która zapoczątkowała ten innowacyjny rodzaj był Victor Silverster.
Pierwszą oficjalną odsłoną tanga była prezentacja na konferencji w Londynie w 1922 roku, od tego momentu taniec ten zdobywał coraz większe uznanie i zaczął wchodzić w skład standardów na turniejach tanecznych. Krok tanga przypomina skradanie się, tańczy się ten taniec na lekko ugiętych nogach, stawiając pewne, stanowcze kroki. Nie ma żadnych podnoszeń, obrotów lub opadań ciała.